පුංචි නෙත් යොමා
පුංචි මුව අයා
බලා සිටියත් නුඹ
අප්පච්චි එන තුරා...
නුඹ දකින්නට
නුඹ රකින්නට
අප්පච්චි එන්නෙ නෑ ...
ඔහු දිවි ඇති නැති වග
කවුරුවත් දන්නෙ නෑ...
ඉතින් මගේ පුංචි පුතේ
බලා ඉඳුමෙන් පළක් නෑ...
(ඒ දවස්වල යුද්ධය හැමෝටම ගෙන දුන්නේ බයක් වගේ ම දුකක්. යුද්ධය නිසා අහිමි වන ජීවිත, ඒ නිසා අසරණ වන ජීවිත පිළිබඳ අපි අහපු කතා එමටයි. එහෙම කතාවක් ගැනයි මෙය ලියවුනේ)
No comments:
Post a Comment